Trzeciosobotnia adoracja WRZESIEŃ 2024
„Nie ma rzeczy, której by dusza z miłości do Pana Jezusa nie wytrzymała”
„Przez Krzyż i Śmierć do Zmartwychwstania i Chwały”
„Przez Krzyż i Śmierć do Zmartwychwstania i Chwały”
Jej życie - to jak powiedział papież Benedykt XVI dzień po beatyfikacji – „świadectwo wielu chrześcijan, którzy bezkompromisowo żyją Ewangelią, wypełniając swe obowiązki i hojnie służąc ubogim. To męczeństwo w codziennym życiu stanowi świadectwo jak nigdy dotąd istotne w sekularyzowanym społeczeństwie naszych czasów. Jest to pokojowy bój o miłość, który każdy chrześcijanin powinien niestrudzenie toczyć. To bieg, by szerzyć Ewangelię, angażujący się aż do śmierci.”
21 września adorowaliśmy na wspólnej modlitwie przygotowanej przez Grupę Muzyczną Barka Najświętszy Sakrament za wstawiennictwem bł. Celiny Borzęckiej.
Życie pisze dziwne scenariusze. Wola Boga wypełnia się mimo, że nie zawsze potrafimy albo możemy od razu odpowiedzieć na Jego wołanie.
Celina Borzęcka z domu Chludzińska, urodzona w zamożnym domu, dobrze wykształcona miała pragnienie złożenia ślubów w klasztorze wizytek w Wilnie.
Posłuszna jednak woli rodziców wyszła za mąż za Józefa Borzęckiego i do jego śmierci byli zgodnym małżeństwem. Z czworga dzieci przeżyły Celina i Jadwiga. Będąc żoną i matką poświęciła ten czas na wychowywanie dzieci, pomaganie mężowi w prowadzeniu majątku i działalność charytatywną. Za pomoc powstańcom była więziona przez Rosjan razem z maleńką Jadwigą. W 1874r. po długiej chorobie umiera jej mąż. Po jego śmierci nadal zaangażowana jest w działalność patriotyczną. Razem z córkami nauczały miejscowych chłopów czytania i pisania, organizowały wieczorki poetyckie z „żywymi obrazami”. W obawie o bezpieczeństwo córek postanowiła w 1875r. wyjechać do Rzymu.
To tam na nowo powróciła tęsknota za życiem zakonnym. Poznany w Rzymie generał Zgromadzenia Pana Naszego Jezusa Chrystusa – ks. Piotr Semenenka, pomógł jej założyć żeńską gałąź zmartwychwstańców i napisał pierwszą regułę zgromadzenia. Po jego śmierci nadal podążała drogą nowego zgromadzenia. Nie zraziły jej żadne trudy i przeszkody.
Święty Jan Kanty został patronem pierwszej szkoły wieczorowej dla ubogich dziewcząt, którą jako dyrektorka poprowadziła jej córka Jadwiga.
W 1891r. Celina i Jadwiga złożyły śluby wieczyste – Zgromadzenie Sióstr Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa zaczęło działać jako zgromadzenie kontemplacyjno- czynne, a pierwszym domem została ponad stuletnia chata w Kętach, w której zorganizowano nowicjat, szkołę szycia i haftu oraz ochronkę.
Siostry od tej chwili rozwijają prężnie swoją działalność. W 1905 r. zmartwychwstanki stały się zgromadzeniem na prawie papieskim. Jednak nie wszystkie plany bł. Celiny spełniły się.
Widziana przez nią jako kontynuatorka jej powołania - córka Jadwiga – umiera w 1906 roku.
„Ja tak na niej polegałam, ale Pan Jezus zapragnął ją dla siebie, a nam odjął to, co mi bezpieczeństwo i pokój po ludzku dawało. Ja tylko Jemu ufam, bo co bym zrobiła teraz, gdy takiej pomocy zabrakło”
Celina Borzęcka umiera w 1913 roku. Obecnie jej relikwie i córki Jadwigi umieszczono w sarkofagu w kościele parafialnym Świętych Małgorzaty i Katarzyny w Kętach.
Beatyfikowana została w Rzymie w roku 2007 przez papieża Benedykta XVI w Bazylice św. Jana na Lateranie.
Błogosławiona Celino, któraś wciąż zmartwychwstawała do nowego życia w Chrystusie,
Wychowawczyni dzieci i młodzieży w miłości i prawdzie(…)
Módl się za nami
